بررسي و تحليل چگونگي انتقال عمل در آيات و روايات

يكي از مباحث مهم در حوزۀ معادشناسي، بحث «انتقال اعمال خير و شر افراد به يكديگر» است. از آن‌رو كه بر اساس قواعد فلسفي و آيات قرآني، چنين پديده‌اي ممكن نيست، برخي انديشمندان درصدد توجيه و حل آن برآمده‌اند تا از يك سو، تعارض ظاهري ادلّۀ نقلي را حل كنند، و از سوي ديگر، تنبّهي براي مؤمنان باشد تا تقوا پيشه كنند. بر اساس نظريۀ بديعي كه اين نبشتار ارائه داده است، عمل انسان دو گونه آثار دارد: آثار دروني كه قايم به نفس فاعل بوده و قابل انتقال به غير فاعل نيست، و آثار بيروني كه عمل و نيز نفس علت اعدادي آن بوده و از اين‌رو، قابل انتقال به غير فاعل است، ادلّۀ ناظر به انتقال عمل، به آثار بيروني مربوط مي‌شود. روش تحقيق در اين نوشتار، «توصيفي – عقلي» است و ابتدا با نقل ادلّۀ دال بر انتقال عمل، اصل مسئله توضيح داده شده و سپس با نقد برخي ديدگاه‌ها، ديدگاه برگزيده با تحليل آيات و روايات اثبات مي‌شود.

فاقد چكيده مي باشد