بررسي تاثير كارايي انرژي بر شاخص عملكرد محيط زيست در كشورهاي منتخب اوپك و سازمان همكاري و توسعه اقتصادي

با توجه به اينكه امروزه رشد اقتصادي هدف اصلي بسياري از سياست­هاي اقتصادي دولت­هاست و اين سياست­ها مي­تواند داراي اثرات جانبي همچون زيان­هاي زيست محيطي باشد، توجه به عواملي كه منجر به بهبود عملكرد محيط زيست مي­ شوند، بسيار حائز اهميت است. در اين مطالعه اثرگذاري متغيرهايي همچون شدت انرژي(به عنوان يكي از متغيرهاي رايج كارايي انرژي)، مصرف كودهاي شيميايي، شاخص توسعه انساني و ارزش افزوده بخش صنعت نسبت به ارزش افزوده كل، بر شاخص عملكرد محيط زيست براي دو گروه كشورهاي اوپك و كشورهاي عضو سازمان همكاري و توسعه­ اقتصادي مورد بررسي قرار گرفته است. روش مورد استفاده در تحقيق، مدل داده­هاي تابلويي پويا طي سال­هاي 2007 الي 2014 است. نتايج نشان داد كه افزايش متغيرهايي همچون مصرف شدت انرژي، مصرف كودهاي شيميايي و ارزش افزوده بخش صنعت، منجر به كاهش شاخص عملكرد محيط­زيست خواهد شد، به طوري كه افزايش يك واحد در متغير شدت انرژي به ترتيب منجر به كاهش 019 /0 و 029 /0 واحد در شاخص عملكرد محيط­زيست در كشورهاي اوپك و OECD خواهد شد. با توجه به نتايج تحقيق، مي­توان با اتخاذ سياست­هايي همچون اجراي مقررات سخت­گيرانه براي آلوده كنندگان محيط زيست و نيز ايجاد محدوديت براي شدت مصرف انرژي، همراه با رشد اقتصادي، به كاهش آلودگي زيست محيطي كمك كرد.