تحليل حساسيت متغيرهاي اصلي جريان نقدي در قرارداد IPC و مقايسه آن با قرارداد بيع متقابل مطالعه موردي: ميدان دارخوين

در اين مقاله نرخ بازگشت سرمايه و عوامل ريسكي كه شركت­هاي بين المللي، در قراردادهاي نفتي IPC با آن مواجه مي­شوند، بررسي شده و به طور خاص براي قرارداد ميدان دارخوين مدلسازي شده است. بدين منظور مهم­ترين عوامل ريسكي كه مي­تواند منجر به كاهش نرخ بازده پيمانكار در اين قراردادها شود، نظير قيمت نفت، سطح توليد، هزينه­هاي سرمايه­اي، هزينه­هاي عملياتي و دستمزد (پاداش) مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج تحليل حساسيت جريان نقدي قراردادهاي IPC نشان داد تاثير اين عوامل بر نرخ بازده پيمانكار در قراردادهاي IPC در مقايسه با قراردادهاي بيع متقابل چندان قابل توجه نيست. مهم­ترين عامل ريسكي در قراردادهاي بيع متقابل هزينه­ هاي سرمايه اي است كه به مقدار زيادي نرخ بازده پيمانكار را متأثر مي­كند ولي در اين قراردادها اين ريسك به دليل جبران هزينه اضافي توسط دولت تا حد قابل توجهي كاهش يافته است. به طور كلي با توجه به نتايج به دست آمده مي­توان گفت در قراردادهاي IPC نسبت به قراردادهاي بيع متقابل نرخ بازده پيمانكار چندان تحت تاثير عوامل ريسكي بررسي شده، نيست و در نتيجه ريسك شركت بين المللي نفتي در اين قراردادها كاهش يافته است.