ارزيابي علل اشتباهات دارويي و عدم گزارش دهي آن از ديدگاه پرستاران بخش هاي كودكان در مراكز آموزشي و درماني وابسته به دانشگاه علوم پزشكي تبريز

زمينه: اشتباه دارويي يك حادثه قابل پيشگيري است كه ممكن است منجر به مصرف نادرست دارو و صدمه به بيمار شود. كودكان و نوزادان بستري در معرض خطر بالاي اشتباهات دارويي قرار دارند. هدف اين مطالعه بررسي علل اشتباهات دارويي و علل عدم گزارش دهي آن در بخش هاي كودكان مي باشد. روش ها: در اين مطالعه توصيفي-تحليلي مقطعي در سال 1391، 80 نفر از پرستاران بخش كودكان در سه بيمارستان در شهرهاي تبريز و مراغه به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب و در طي شيفت هاي مختلف كاري پرسشنامه را تكميل كردند. پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافيك، علل اشتباهات دارويي و علل عدم گزارش دهي اشتباهات دارويي بود. داده ها با استفاده از آمارهاي توصيفي و استنباطي (من ويتني يو و كروسكال واليس) و نرم افزار SPSS نسخه 21 تحليل گرديد. يافته ها: عوامل مربوط به بخش و ترس از عوامل مديريتي مهمترين علت اشتباهات دارويي و علت عدم گزارش دهي آن بودند. كمبود تعداد پرستار، خستگي ناشي از كار اضافي و سر و صداي محيط بخش مهمترين عوامل مؤثر در بروز اشتباهات دارويي و نامناسب بودن واكنش مسئولين با شدت اشتباه، ترس از مسائل قضايي و واضح نبودن تعريف اشتباه داروئي مهمترين علل عدم گزارش دهي آن ذكر شده بود. نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه لازم است مديران پرستاري به تناسب منطقي تعداد بيماران با پرسنل موجود در بخش ها، كاهش حجم كاري پرستاران و چرخش پرستاران بين بخش ها و كاهش سر و صداي محيط و همچنين ارائه بازخورد مثبت پس از گزارش خطا و غني سازي جلسات آموزش ضمن خدمت جهت روشن نمودن اشتباه دارويي عنايت بيشتري داشته باشند