تأثير پياده روي بر بهبود كيفيت زندگي زنان سالمند استان كرمانشاه

زمينه: با در نظر داشتن نيازهاي خاص دوران سالمندي، توجه به رفتارهاي ارتقاء دهنده سلامت و كيفيت زندگي در سالمندان امر بسيار مهمي است، بنابراين هدف اين پژوهش بررسي تأثير پياده روي بر بهبود كيفيت زندگي زنان سالمند استان كرمانشاه بود. روش ها: آزمودني ها 50 زن سالمند 60 تا 75 ساله بودند و به روش نمونه گيري در دسترس به دو گروه 25 نفره كنترل و تجربي تقسيم شدند. مدت كار گروه تجربي شامل 30 دقيقه پياده روي مداوم با 50% تا 75 % حداكثر ضربان قلب، 3 جلسه در هفته و به مدت 2 ماه بود. براي تعيين شدت تمرين، تست راه رفتن راكپورت بر حسب ضربان قلب گرفته شد و از پرسشنامه سنجش كيفيت زندگي براي مقايسه كيفيت زندگي دو گروه استفاده شد. تجزيه و تحليل آماري داده ها از طريق آمار توصيفي، آزمون تي مستقل انجام شد. يافته ها: ميانگين تغيير(بهبود) كيفيت زندگي بين دو گروه پس از تمرين معني دار شد، در گروه تجربي افزايش يافت اما در گروه كنترل تغيير چنداني نداشت. نتيجه گيري: با توجه به رابطه بين پياد ه روي و بالا رفتن سطح سلامت عمومي و كيفيت زندگي، تشويق بانوان به انجام فعاليت هاي بدني منظم و پياده روي مي تواند نقش مؤثري در بهبود سطح سلامت كيفي زندگي بانوان و نيز پيشگيري از ابتلا به بسياري از بيمار هاي مزمن ايفا كند.