معرفي انواع سيستم‌هاي كنترل بردار رانش در پرنده‌هاي مافوق صوت

Introducing methods of thrust vector control(TVC) system in supersonic aircraft

روش‌هاي كنترل وسايل پرنده از جمله موشك و هواپيما تا سال‌ها بر‌پايه تغيير مكان صفحات آيروديناميكي در راستاي جريان هواي عبوري استوار بوده است. روش جديدي كه در ساليان اخير مورد مطالعه جدي قرار گرفته است تغيير در راستاي بردار رانش خروجي از موتور است كه با توجه به ماهيت جريان سيال داغ خروجي از رانش‌گر پرنده، سيستمي جهت تغيير در راستاي خروجي بردار رانش موتور تعبيه مي‌شود. يكي‌از متداول‌ترين سيستم‌هاي كاربردي استفاده از اجزا مكانيكي متحرك در راستاي جريان خروجي از موتور و همچنين استفاده از جريان ثانويه سيال جهت تغيير در راستاي جريان خروجي مي‌باشد. از مزاياي اين‌روش مي‌توان به كاهش سطوح مورد نياز كنترلي براي هدايت و كنترل پرنده، كاهش مصرف سوخت، افزايش برد پروازي، افزايش قابل توجه مانور پذيري پرنده اشاره كرد. در اين پژوهش پس از بررسي انواع سيستم‌هاي كنترل بردار رانش، مزايا و معايب آن‌ها بيان و در نهايت عملكرد آن‌ها باهم مقايسه شده‌است.

The methods of aircraft controlling such as missiles and airplanes have been based on the displacement of aerodynamic plates along the air flow path. A new method that has been studied seriously in recent years is a change in the direction of the output flow vector of the aircraft engine. Depending on the nature of hot flow stream from the aircraft’s engine, there is a system for changing the direction of the output of the engine thrust vector. One of the most commonly used functional systems is the use of Mechanical Nozzle Manipulation method and also as well as the use of the Secondary Fluidic Injection method to change the direction of output fluid flow. The benefits of the thrust vectoring system approach can be described as reducing aerodynamic plates to control the aircraft, reducing fuel consumption, increasing flight range, and the significant increase in flying maneuverability.