تحليل مهارت‌هاي كارآفريني زنان در مناطق روستايي (مورد مطالعه: روستاهاي بخش مركزي شهرستان فريمان)

يكي از موضوعات مهم در فرايند توسعه كارآفريني، داشتن مهارت و خلاقيت است؛ اين امر به‌ويژه در جامعه زنان روستايي مي‌تواند مفيدتر باشد، به‌طوري‌كه مهارت‌هاي كارآفرينانه زنان در بازار كار و مشاركت در فعاليت‌هاي اقتصادي‌اجتماعي، به يكي از شناسه‌هاي مهم توسعه انساني تبديل شده است. بر اين اساس تحقيق حاضر به بررسي مهارت‌هاي كارآفريني زنان در نواحي روستايي مي‌پردازد. اين پژوهش از نوع كاربردي است كه با روش توصيفي‌پيمايشي انجام شده است. با توجه به مطالعات صورت‌گرفته در بخش مركزي شهرستان فريمان، حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران، 209 نفر تعيين شد. اطلاعات به‌دست‌آمده در نرم‌افزارهاي SPSS و GIS و تحليل خاكستري در قالب پرسش‌نامه بررسي شد. آلفاي‌كرونباخ پرسش‌نامه 96/ 0 محاسبه شد كه نشان‌دهنده پايايي و قابل اعتماد‌بودن آن است. يافته‌ها نشان داد در روستاهاي بررسي‌شده، در هفت مهارت مطالعه‌شده از لحاظ مقايسه ميانگين مهارت مديريتي، قوي و از لحاظ مهارت تكنيكي و فني، ضعيف هستند. همچنين بين متغيرهاي فردي و مهارت كارآفريني همبستگي مثبت و معنادار با شدت متوسط تا قوي وجود دارد. بر اساس نتايج حاصل از رتبه‌بندي تحليل خاكستري، سه روستاي قلعه‌نو فريمان با ضريب 87/ 2، سنگ‌بست با ضريب 83/ 2 و عشق‌آباد با ضريب 82/ 2 بيشترين درجه خاكستري را در مقايسه با ديگر روستاهاي نمونه به دست آورده‌اند و از نظر مهارت كارآفرني زنان در وضعيت مطلوب‌تري قرار دارند.