پيش‌بيني استفاده از كلاه ايمني در بين كشاورزان موتورسوار با استفاده از مدل‌هاي روان‌شناسي در شهرستان شوشتر

در بين كاربران جاده‌اي، موتورسواران همواره به دليل محتمل شدن بيشترين خسارت‌ها، به عنوان كاربران پرخطر راه‌ها خوانده مي‌شوند. در ايران تعداد موتورسواران كشته‌شده 8/23 درصد از كل كشته‌شدگان ترافيكي را تشكيل مي‌دهد. از اين‌رو، هدف اين تحقيق بررسي عوامل مؤثر بر نيت استفاده از كلاه ايمني در بين كشاورزان موتورسوار است. اين مطالعه از مدل اعتقاد سلامت و نظريه اصلاح‌شده رفتار برنامه‌ريزي‌شده با دو متغير جديد هويت و عادت به عنوان تعيين‌كننده‌هاي نيت استفاده كرده است. براي جمع‌آوري داده‌ها پيمايش در شهرستان شوشتر در جنوب غربي ايران انجام شد (N=220). پايايي و روايي ابزار پژوهش بررسي و تأييد شد. داده‌ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري تجزيه‌وتحليل شدند. خودكارآمدي در مدل اعتقاد سلامت و هويت خود، كنترل رفتار درك و عادت در نظريه رفتار برنامه‌ريزي‌شده پيش‌بيني‌كننده‌هاي معني‌دار از نيت افراد بودند، درحالي‌كه نگرش و هنجارهاي ذهني تأثير معناداري بر نيت نداشتند. يافته‌هاي اين مطالعه از مدل اعتقاد سلامت حمايت اوليه‌اي ارائه داده است و مدل توسعه‌يافته به عنوان چارچوبي كارآمد براي بررسي استفاده از كلاه در ميان كشاورزان ايران تأييد شد.