نقش اعتبارات بانكي در اثرگذاري سياست مالي: كاربرد الگوي TVAR

اقتصاددانان و محققان پس از ركود و بحران‌هاي اخير اقتصادي (بالأخص ركود 2007-2008)، به علت نقش بسزاي بازارهاي مالي در ايجاد و تشديد ادوار تجاري به بررسي نحوه تاثير سياست­هاي پولي و مالي در شرايط بحران بانكي، مالي و يا در شرايط مختلف اعتباري پرداخته­اند. اين مقاله در همين راستا و با استفاده از داده‌هاي فصلي اقتصاد ايران طي دورهٔ زماني 1397:1-1369:1 و با به‌كارگيري الگوي خودرگرسيون برداري نامتقارن آستانه‌اي به بررسي نحوهٔ تأثير تكانه‌هاي (مثبت و منفي) سياست مالي بر توليد ناخالص داخلي طي ادوار اعتباري پرداخته است؛ نتايج حاصل از تخمين الگوي خودرگرسيون برداري آستانه‌اي نشان داد تكانهٔ مثبت مخارج دولت نسبت به تكانهٔ منفي مخارج دولت اثر بيشتري بر توليد ناخالص داخلي دارد. همچنين تكانهٔ منفي ماليات نسبت به تكانهٔ مثبت ماليات طي دورهٔ ركود اعتبارات بانكي در اثرگذاري بر توليد ناخالص داخلي قوي‌تر است. به‌علاوه، تكانهٔ منفي مخارج دولت نسبت به تكانهٔ مثبت مخارج دولت و تكانهٔ مثبت ماليات نسبت به تكانهٔ منفي ماليات طي دورهٔ رونق اعتبارات بانكي در اثرگذاري بر توليد ناخالص داخلي مؤثرتر است. بنابراين دسترسي به نتيجهٔ مطلوب حاصل از اجراي سياست مالي بدون هماهنگي و اجراي سياست‌‌هاي پولي و بانكي مناسب توسط بانك مركزي ميسر نخواهد بود.