ارزيابي بنيه، تغييرات محتوي پروتئين، نشاسته و سلامت بذر ذرت(Zea mays L. ) هيبريد تحت تأثير تاريخهاي مختلف كاشت و رطوبت‌هاي متفاوت برداشت در منطقه مغان

اين آزمايش به منظور بررسي اثر تغيير تاريخ كاشت و رطوبت برداشت بر تغييرات بنيه، ميزان پروتئين و نشاسته و سلامت بذر ذرت سينگل كراس 704 انجام شد. آزمايش در مزرعه مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي اردبيل(مغان) در سه تكرار به صورت بلوك هاي كامل تصادفي اجرا شد. تيمارها  شامل سه تاريخ كاشت 22 ارديبهشت، 4 خرداد و 19 خرداد وچهار سطح تيماررطوبت برداشت 30، 25، 20 و 15 درصد بودند. پس از اينكه بلال ها به رطوبت مورد نظر رسيدند در هواي آزادخشك شدند تا به رطوبت 14 درصد رسيدند سپس با بلال دانه كن آزمايشگاهي دان شدند و توسط سه غربال در اندازه هاي 7، 6 و 5/5 ميلي متر به ترتيب به سه اندازه بذري پهن(هفت ميليمتر)، گرد(شش ميليمتر) و متوسط(پنج و نيم ميليمتر) درجه بندي شدند. صفات مورد مطالعه شامل آزمون هاي بلاتر، جوانه زني استاندارد، متوسط زمان جوانه زني، ظهور ريشه چه، محتوي پروتئين و نشاسته بذرها بود. تأخير در زمان كاشت و برداشت منجر به كاهش معني دار درصد محتوي پروتئين و نشاسته بذر شد. بيشترين درصد قارچ فوزاريوم متعلق به بذرهاي حاصل از تاريخ كاشت سوم و رطوبت برداشت 15 درصد و كمترين آن به بذرهاي تاريخ كاشت اول و رطوبت برداشت 25 درصد اختصاص داشت. با تأخير در كاشت، كيفيت بذرهاي توليدي كاهش يافت كه اين كاهش با برداشت ديرهنگام و در بذرهاي اندازه گرد بارزتر بود به طوري كه در تاريخ كاشت سوم، رطوبت برداشت 15 درصد منجر به كاهش  حدود 14 درصدي گياهچه عادي در بذرهاي اندازه گرد شد. . حداقل درصد جوانه زني و بنيه بذر به بذرهاي اندازه گرد حاصل از تاريخ كاشت سوم و رطوبت برداشت 15 درصد تعلق داشت.