پيش‌‌بيني پيوند با مدرسۀ دانش‌‌آموزان براساس حمايت تحصيلي و خودپندارۀ تحصيلي

پژوهش حاضر با هدف پيشبيني پيوند با مدرسۀ دانش‌‌آموزان براساس حمايت تحصيلي و خودپندارۀ تحصيلي انجام گرفت. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعۀ آماري پژوهش را تمامي دانش‌‌آموزان دورۀ متوسطۀ دوم شهر ثلاث باباجاني (كرمانشاه) در سال تحصيلي 1395-1394 تشكيل ميدادند كه از ميان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌‌اي، تعداد 150 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند كه در‌نهايت 130 پرسشنامۀ سالم وارد تحليل شد. از پرسشنامۀ پيوند با مدرسۀ رضايي‌‌شريف و همكاران (1390)، پرسشنامۀ حمايت تحصيلي ساندز و پلاكت (2005) و پرسشنامۀ خودپندارۀ تحصيلي يسن‌‌چن (2004) براي جمعآوري دادهها استفاده شد. براي تجزيه‌وتحليل دادهها از آزمونهاي ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافتهها نشان داد كه بين حمايت تحصيلي (و مؤلفه‌‌هاي آن) و خودپندارۀ تحصيلي (و مؤلفههاي آن) با پيوند با مدرسۀ دانش‌‌آموزان رابطۀ مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه 46 درصد از كل واريانس پيوند با مدرسۀ دانش‌‌آموزان براساس حمايت تحصيلي و خودپندارۀ تحصيلي قابل پيشبيني است؛ بنابراين، ميتوان نتيجه گرفت كه حمايت تحصيلي و خودپندارۀ تحصيلي از متغيّرهاي مهم و مرتبط با پيوند با مدرسۀ دانش‌‌آموزان هستند