شماره ركورد
1072251
عنوان مقاله
محاسبه اندازه اثر در طرحهاي تكآزمودني با استفاده از روشهاي ناهمپوش
عنوان به زبان ديگر
Calculating Effect Size in Single-Case Research using Nonoverlap Methods
پديد آورندگان
موسي نژاد جدي، الناز دانشگاه تبريز - گروه روانشناسي , واحدي، شهرام دانشگاه تبريز - گروه روانشناسي , نظري، محمد علي دانشگاه تبريز - گروه روانشناسي , هاشمي نصرت آباد، تورج دانشگاه تبريز - گروه روانشناسي
تعداد صفحه
16
از صفحه
115
تا صفحه
130
كليدواژه
طرح تك آزمودني , روشهاي ناهمپوش , اندازه اثر
چكيده فارسي
گزارش اندازه اثر در طرحهاي تك آزمودني در سالهاي اخير بسيار مورد توجه قرار گرفته است. روشهاي متنوعي براي محاسبه اندازه اثر در طرحهاي تك آزمودني وجود دارد. پژوهش حاضر با هدف توصيف محاسبه اندازه اثر با استفاده از روشهاي ناهمپوش كه غيرپارامتريك و نابسته به توزيع هستند و همچنين بررسي نقاط قوت و ضعف هر يك از اين روشها را انجام شد. در يك پژوهش تك آزمودني از نوع AB دوازده جلسه درمان نوروفيدبك براي بررسي اثربخشي آن بر بهبود توجه بينايي- فضايي در يك كودك 8 ساله مبتلا به اختلال خواندن انجام شد. براي جمعآوري دادهها از آزمون پاسنر استفاده شد و براي تحليل دادهها، اندازه اثر با استفاده از روشهاي ناهمپوش PND، PAND، ECL، PEM، NAP و TAUnovlap محاسبه شد. نتايج پژوهش نشان داد كه ميزان اندازه اثر با استفاده از روشهاي ناهمپوش بين 69 تا 84 درصد بهدست آمد كه نشاندهنده اثربخشي مثبت نوروفيدبك در بهبود توجه بينايي- فضايي بود. پژوهش حاضر ميتواند راهنماي پژوهشگران و درمانگران در نحوه استفاده از روشهاي ناهمپوش براي محاسبه اندازه اثر در طرحهاي تك آزمودني و تصميمگيري درباره اثرات درمان باشد.
چكيده لاتين
Reporting of the effect size in single subject designs that there are different ways to calculate it, has received an increased attention in recent years. Objective: The aim of this paper is to describe the calculating of effect size using non-overlap methods that are non-parametric and distribution-free and also evaluate their strengths and limitations. In a AB single subject design, 12 sessions of neurofeedback training were done for an 8-years old child who had reading disorder to determine its effectiveness in improvement of the visuospatial attention. Data was gathered using Posner Test and analyzed using PND, PAND, ECL, PEM, NAP and TAUnovlap methods. The result showed that effect sizes were obtained between 69 to 84% indicating the effectiveness of treatment in improving of visuospatial attention. This paper could be a guideline for researchers and clinicians in using non-overlap methods for calculating the effect size and deciding about the effect of treatment.
سال انتشار
1397
عنوان نشريه
روش ها و مدل هاي روان شناختي
فايل PDF
7655570
عنوان نشريه
روش ها و مدل هاي روان شناختي
لينک به اين مدرک