معرفي ماليات بر نقل و انتقال املاك استان تهران به عنوان ماليات محلي و اثرات متقابل آن بر بهبود توسعه شهري و اقتصادي آن: رويكرد معادلات همزمان

امروزه در بسياري از كشورهاي جهان از ماليات­هاي محلي، ماليات بر آلاينده­هاي زيست­محيطي، ماليات بر عايدي سرمايه، ماليات بر مجموع درآمد و ماليات بر واحدهاي مسكوني خالي به عنوان پايه­هاي مالياتي موجه و پايدار نام برده مي­شود. اين در حالي است كه مالياتهاي محلي، به علت كارايي و مزيت­هاي آن بيشتر مورد توجه قرار گرفته و توسعه يافته است. هر چند كه كليه پايه‌هاي ماليات ملي مي‌توانند كانديدايي براي پايه ماليات محلي باشند، ولي برخي از پايه‌هاي مالياتي داراي مزيت انتخاب محلي هستند؛ يك انتخاب مهم و مورد استفاده در اين زمينه ماليات بر دارايي‌هاي غيرقابل انتقال (املاك) است كه با توجه به موقعيت و ويژگي املاك در استان تهران، در اين بررسي اين نوع پايه مالياتي به عنوان ماليات محلي در استان تهران معرفي و مورد ارزيابي قرار گرفت. در اين راستا هدف از اين مطالعه، بررسي اثرات ماليات بر نقل و انتقال املاك در بهبود توسعه شهرنشيني و اثر ساير متغيرها بر اين منبع ماليات محلي در استان تهران در چارچوب معادلات همزمان است. اين اثرات متقابل با استفاده از روش حداقل مربعات سه مرحله­اي (3SLS) و داده­هاي فصلي 1384:1 تا 1394:4 مورد بررسي و تحليل تجربي قرار گرفته است. نتايج حاصل از برآورد مدل نشان مي­دهد ماليات بر نقل و انتقال املاك به­عنوان يك ماليات محلي، موجب بهبود 59/0 درصدي در وضعيت شهرنشيني در استان تهران مي­شود، درحالي كه افزايش اين نوع پايه مالياتي باعث كاهش 22/0 درصدي در توسعه شهرنشيني (عرضه خانه­هاي جديد) مي­گردد. از سوي ديگر، افزايش توليد ناخالص داخلي و همچنين نرخ شهرنشيني، افزايشي به ترتيب برابر با 22/0 و 91/2 درصدي در درآمد ماليات بر دارايي در اين استان را در پي دارد.