تفاوت روش‌هاي طراحي بر اساس نيرو و تغيير مكان در قاب‌هاي خمشي بتني در برابر زلزله

امروزه روش‌هاي طراحي بر اساس عملكرد با دو رويكرد مستقيم و غيرمستقيم انجام مي‌شوند. در رويكرد مستقيم، ويژگي‌ها و مشخصاتي مثل مكانيسم مطلوب، ميزان دوران مفاصل، تغيير مكان نسبي طبقه هدف و محدوديت كرنش مصالح كه متناظر با سطح عملكرد مورد نظر هستند از همان ابتدا در فرآيند تحليل و طراحي گنجانده شده‌اند. يكي از روش‌هاي طراحي بر اساس عملكرد با رويكرد مستقيم، طراحي مستقيم بر اساس تغيير مكان است كه در آن سازه با فرض مكانيسم و عملكرد مطلوب تحليل و طراحي مي‌شود. در اين پژوهش ابتدا مباني روش طراحي مستقيم بر اساس تغيير مكان بيان شده و سپس قاب‌هاي خمشي بتني 4، 8، 12 و 16 طبقه با روش طراحي بر اساس نيرو و اين روش، طراحي شده‌اند كه مقايسه‌ي آنها نشان مي‌دهد ستون قاب‌هاي روش تغيير مكان ابعاد بزرگ‌تر يا مساوي و آرماتور خمشي بيشتري نسبت به ستون قاب‌هاي روش نيرو دارند. علاوه ‌بر اين ميزان آرماتور وسط دهانه‌ي تيرهاي قاب‌هاي روش تغيير مكان نسبت به دو انتهاي آن (محل‌هاي احتمالي تشكيل مفاصل پلاستيك) بيشتر است. همچنين در ستون قاب‌هاي طراحي‌شده با روش طراحي مستقيم بر اساس تغيير مكان نسبت به طراحي بر اساس نيرو وزن كل بتن به‌كار رفته تا 28 درصد و وزن آرماتور به‌كار رفته 45 تا 82 درصد بيشتر است، حال آن‌كه در تيرها وزن بتن به‌كار رفته تا 18 درصد كمتر و وزن آرماتور به‌كار رفته 3 تا 31 درصد بيشتر است.