ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮات ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎي ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف ﻣﻨﺎﺑﻊ آب ﺑﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﯾﺪار ﮐﺸﺎورزي در دﺷﺖ ﻗﺮوه اﺳﺘﺎن ﮐﺮدﺳﺘﺎن

ﻫﺪف اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮات ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف آب )اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤﺖ آب، ﺳـﻬﻤﯿﻪ ﺑﻨـﺪي و ﺗﻠﻔﯿـﻖ اﯾـﻦ دو ﺳﯿﺎﺳـﺖ( ﺑـﺮ اﺳـﺎ ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي، اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و زﯾﺴﺖﻣﺤﯿﻄﯽ در راﺳﺘﺎي ﭘﺎﯾﺪاري ﮐﺸﺎورزي دﺷﺖ ﻗﺮوه ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﻫﺮﮐﺪام از اﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎ در ﺳﻪ ﺳـﻄﻮح 20 ،10 و 30 درﺻﺪ و ﺑﺮاي ﺷﺒﯿﻪﺳﺎزي اﻟﮕﻮي ﮐﺸﺖ اراﺿﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﻮردﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از اﻟﮕﻮي ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي رﯾﺎﺿﯽ اﺛﺒﺎﺗﯽ )PMP( اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ وزن ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي اﺻﻠﯽ و زﯾﺮﺷﺎﺧﺺﻫﺎي آﻧﻬﺎ از روش AHP اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ و در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از رﻫﯿﺎﻓﺖ TOPSIS ﺳﻨﺎرﯾﻮﻫﺎي اﻋﻤﺎلﺷـﺪه رﺗﺒـﻪ ﺑﻨﺪي و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺳﻨﺎرﯾﻮ اﻧﺘﺨﺎب ﮔﺮدﯾﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻖ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮﻫﺎي ﻣﻮردﺑﺮرﺳﯽ، ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﮐﻞ ﺳﻄﺢ زﯾﺮﮐﺸـﺖ ﻣﺰرﻋـﻪ ، ﺳـﻮد ﻧﺎﺧـﺎﻟﺺ و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺼﺮف آب ﻣﺼﺮﻓﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮي اﻓﺰاﯾﺶ ﻗﯿﻤـﺖ آب ﺑـﺮاي ﺣﻔـﻆ و ﭘﺎﯾـﺪاري ﻣﻨـﺎﺑﻊ آب ﻣﻨﻄﻘـﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﭼﻨﺪان ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬار ﻧﯿﺴﺖ و ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﮐﺸﺎورزان را اﻓﺰاﯾﺶ داده اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺳﻬﻤﯿﻪﺑﻨﺪي و ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﯾـﮏ ﺳﯿﺎﺳـﺖ ﻣـﺆﺛﺮ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﺷﻮد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻞ از وزندﻫﯽ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي (36/7)، اﺟﺘﻤـﺎﻋﯽ (23/2) و زﯾﺴـﺖ ﻣﺤﯿﻄـﯽ )40/1( ﻧﺸـﺎن داد ﮐـﻪ ﺷـﺎﺧﺺ زﯾﺴﺖﻣﺤﯿﻄﯽ داراي ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. از ﻃﺮﻓﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺣﺎﺻﻞ از رﺗﺒﻪﺑﻨﺪي ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮي S7 )اﻓﺰاﯾﺶ 10 درﺻﺪ ﻗﯿﻤﺖ آب ﺗﻮأم ﺑﺎ ﮐﺎﻫﺶ 10 درﺻﺪ آب ﻗﺎﺑﻞ دﺳﺘﺮس( ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺳﻨﺎرﯾﻮي ﺑﺮﺗﺮ و ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ ﭘﺎﯾﺪاري در ﮐﺸﺎورزي ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮔﺮدﯾﺪ.