مطالعۀ كيفي پيامدهاي ارتباط با جنس مخالف در ميان نوجوانان دختر و پسر (مطالعۀ موردي: نوجوانان شهر مشهد)

امروزه شواهد نشان مي دهد رابطۀ عاطفي با جنس مخالف، از قشر جوانان به قشر نوجوان تسري يافته است و گروه زيادي از نوجوانان، رابطۀ اجتماعي با جنس مخالف را تجربه كرده‌اند. مسئلۀ اصلي پژوهش حاضر اين است كه نوجوانان شهر مشهد پيامدهاي رابطه با جنس مخالف را چگونه تجربه مي‌كنند و آيا تجربۀ پيامدها، در ميان نوجوانان دختر و پسر يكسان است. در اين پژوهش، پيامدهاي تجربۀ نوجوانان در ارتباط با جنس مخالف در شهر مشهد مطالعه مي شود. بدين منظور، از رويكرد برساختي تفسيري و از روش مردم‌نگاري و تكنيك مصاحبۀ عميق استفاده شد. همچنين براي انتخاب مشاركت‌كنندگان، روش نمونه‌گيري هدفمند و براي تعيين حجم نمونه، اشباع نظري به كار گرفته شد. نتايج بيانگر آن است كه نوجوانان پيامدهاي رابطه با جنس مخالف را به اشكال مختلف مانند مشكلات آموزشي، درگيري فضاي ذهني، لذت عاطفي، لذت جنسي، وابستگي، نوع‌طلبي، ميل به تجرد، ترس از ازدواج و بازانديشي تجربه مي‌كنند. برخي از اين پيامدها، در نوجوانان دختر و پسر متفاوت است. تجربۀ پيامدهاي مختلف و متناقض سبب شده است كه نوجوانان براساس تجربه و اطلاعات ناشي از آن، به بازانديشي اين رابطه بپردازند و راهبردهاي جديدي را در اين زمينه اتخاذ كنند. اين راهبرد‌ها در نوجوانان دختر و پسر با يكديگر تفاوت دارد.