بررسي تطبيقي معرفت‌شناسي تطبيقي پير بورديو و مرتضي مطهري

مقاله حاضر به بررسي معرفت‌شناسي از ديدگاه پير بورديو و استاد مرتضي مطهري اختصاص دارد. اين دو انديشمند با توجه به پيشينه و زمينه‌هاي فكري خود، هر يك با نگاهي خاص به مسئله شناخت نگريسته‌اند؛ يكي با بينشي فلسفي اسلامي و ديگري از لحاظ جامعه‌شناختي غربي؛ چنانكه در جاي‌جاي تفكرات آنان ميتوان تفاوت شناخت‌شناسي اسلامي از شناخت‌شناسي غربي را مشاهده نمود. از ديدگاه بورديو، "عمل" بين ساختارهاي عيني جامعه و ساختارهاي ذهني كنشگران وساطت مي‌كند چرا كه عمل خود شكل اصلي شناخت است. در مقابل، استاد مطهري از جامعه و فطرت، به عنوان منابع بيروني و دروني معرفت ياد مي‌كند كه در يك ارتباط ارگانيكي حقيقي، سبب توليد و دگرگوني معرفت مي‌شوند. در اين راستا، در مقاله حاضر برآنيم تا با بررسي تطبيقي آراء هر دو متفكر به اشتراكات و تفاوت‌هاي تفكراتش پي برده و مسئله شناخت و معرفت را از ديدگاه آنان بررسي و تدقيق كنيم.