نظريه شبكه هاي نوآوري؛ رويكرد تحليلي به روابط اجتماعي - اقتصادي

The theory of innovation networks; An analytical approach to social - economic relations

يكي از مهمترين مفاهيمي كه از دهۀ 1970 بر اساس فهم ساختارهاي اقتصادي - اجتماعي ساخته شده نظريۀ شبكه هاي اجتماعي است. اگرچه علم شبكه به صورت يك پارادايم مفهوميِ قدرتمند در علم و مهندسي ظهور پيدا كرده، به نظر مي رسد امروزه سازه ها و پديده هايي نظير شبكه هاي به هم پيوسته و تصادفي در گستره اي از ادبيات تحقيق شبكه هاي اجتماعي چندعاملي قرار دارند. اين توجه بي سابقه به علم شبكه دو علت اصلي دارد: از يك طرف تعدد علوم بين رشته اي براي رسيدن به دركي عميق از نقش تعاملاتِ بين عناصر در بازي قابليت جمعي از سيستم هاي چندلايه، و ازطرف ديگر، پيشرفت فناوري و توانايي تجزيۀ شبكه در سيستم هاي پيچيدۀ عامل بنيان. فرض اساسي در علم شبكه اين است كه در سطح سيستم، ساختار و صفات شبكه به صورت ويژگي هاي ديناميكي به نمايش گذاشته مي شوند و نفوذ مي يابند. در اين تحقيق، با مروري بر ادبيات نظريۀ شبكه سازي و شبكه هاي اجتماعي، تلاش شده تا خاستگاه، ويژگي ها، الزامات و كاركردهاي شبكه هاي نوآوري براي فهم نظام هاي اقتصادي - اجتماعي با رويكردي تحليلي از برساخت اجتماعي رفتار فردي و سازماني و روابط بازيگران تبيين شود. اين فرايند در قالب نظريۀ شبكه هاي نوآوري مطرح شده است.