مرور كتاب: جهت گيري‌هاي آيندۀ توسعۀ اجتماعي (گردآوري و تدوين: جيمز ميجلي و مانوهار پاوار)

آيا مي ­توان ادعا كرد كه توسعۀ اجتماعي[1] در مواجهه با مسائل اجتماعي كشورهاي درحال­ توسعه عملكرد درخوري داشته است؟ تفاوت ­هاي بين ­المللي شگرف در زمينۀ مراقبت بهداشتي، آموزش و مسكن در كنار دسترسيِ كاملاً نابرابر به خدمات اجتماعي در داخل كشورها را چگونه مي ­توان توجيه كرد؟ اگرچه توسعۀ اقتصادي و بهزيستيِ اجتماعي پيوند نزديكي با هم دارند، عقب­ نشيني دولت­ ها از مداخلات رفاهي، توسعه­ اي ازشكل ­افتاده را در بسياري از كشورها به دنبال داشته كه در آن مزاياي رشد، اساساً به گروه­ هاي خاصي از اهالي سياست و تجارت مي ­رسد. اين كتاب توسط دو پژوهشگر و صاحب­ نظر حوزۀ توسعۀ اجتماعي در سه بخش و سيزده فصل نوشته و گردآوري شده[2] و مسائل پيش­ گفته را با عطف توجه به روندها و تحولات توسعۀ اجتماعي در سال­ هاي گذشته و خط سير احتمالي آن در آينده به بحث گذاشته است.