باستان‌گرايي جديد و تأثير آن بر امنيت فرهنگي– سياسي جمهوري اسلامي ايران

باستان گرايي بهعنوان رويدادي آرام و پيش‌رونده در جامعه ايران دلالت‌هاي فرهنگي، سياسي، تاريخي و امنيتي دارد. اين مقاله در پي پاسخ‌ به اين پرسش است كه اين رويداد چه تأثيري بر امنيت فرهنگي- سياسي جمهوري اسلامي ايران خواهد داشت؟ استدلال نويسندگان اين است كه گفتمان باستان‌خواهي آرياگرا متفاوت از مليگرايي شهروندمحور است و مي‌تواند به آشوبناكي ساخت فرهنگي– سياسي بينجامد؛ زيرا گفتمان باستان‌گرايي «كنشي تفسيري» و «روايتي ساختشكن» است كه از طريق «چهارچوبسازي»، «تاريخ‌مندي» و «بازنمايي» بسترساز مشروعيت زدايي و بازانديشي هويتي مي‌شود و از مجراي برساختن «هويت مقاومت» و «دگرپروري» انسجام و ثبات سياسي– اجتماعي را تهديد مي‌كند.