ارزيابي كيفيت مواجهه با خشكسالي در برنامه هاي منطقه اي-مطالعه موردي استان چهارمحال و بختياري

تاثير برنامه هاي توسعه منطقه اي بر منابع و مصارف آب همواره از دغدغه هاي پژوهشگران بوده است. لذا يكي از سوالاتي كه با شدت گرفتن خشكسالي ها در كشور مطرح مي شود، چگونگي ارزيابي كيفيت برنامه هاي توسعه منطقه اي از منظر مواجهه با خشكسالي است. در اين پژوهش از روش فو و تانگ موسوم به روش آگاهي-تحليل-كنش براي ارزيابي كيفيت مواجهه با خشكسالي در شش برنامه منطقه اي در استان چهارمحال و بختياري استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه مولفه آگاهي در تمامي برنامه ها در حد متوسط مورد توجه قرار گرفته است. در مولفه تحليل، طرح هاي جامع ناحيه اي در سطح خوب قرار گرفته و ساير طرح ها در سطح متوسط قرار داشتند. مولفه كنش در تمامي برنامه ها در حد متوسط مورد توجه قرار گرفته و امتيازات مربوط به مولفه كنش در شش برنامه مورد بررسي تفاوت زيادي را نشان نمي دهد. از نظر امتياز كل برنامه، تنها يكي از برنامه ها امتياز بيش از متوسط دريافت نموده و در سطح امتياز خوب قرار گرفت و كيفيت ساير طرح ها در سطح متوسط قرار داشتند. نتايج آزمون تحليل واريانس نشان داد كه ميانگين مولفه تحليل در برنامه ها از دو مولفه آگاهي و كنش بيشتر است و بين امتياز مربوط به مولفه هاي سه گانه برنامه ها تفاوت معناداري مشاهده نمي شود. به عبارت ديگر، برنامه هاي توسعه منطقه اي نتوانسته اند در سه مولفه آگاهي، تحليل و كنش، در خصوص سازگاري با خشكسالي موفق باشند.