سنجش شاخص‌هاي توسعه پايدار در جهت شكل‌گيري توسعه پايدار محله‌اي در شهر مهاباد

Measurement of Sustainable Development Indicators for Neghborhood Sustainable Development in Mahabad Township

ناكامي‌ها در دستيابي به اهداف توسعه پايدار در توسعه‌هاي شهري در دهه‌هاي اخير موجب تغيير رويكرد برنامه­ريزان به سطح محلي گرديده است و اطلاع از وضعيت پايداري محلات گونه‌هاي بافت شهري مي‌تواند نقشي مؤثر در برنامه­ريزي­ها و جهت‌گيري‌هاي توسعه پايداري داشته باشد لذا اين پژوهش به شيوه توصيفي- تحليلي با هدف تحليل وضعيت شاخص‌هاي توسعه پايدار و پايداري محلات واقع در بافت‌هاي گوناگون شهر مهاباد از حيث چهار نوع بافت قديمي، مياني، بافت جديد و اسكان غيررسمي بر مبناي 5 شاخص اصلي (كالبدي، اجتماعي- فرهنگي، اقتصادي، خدماتي و زيست‌محيطي) و 44 شاخص فرعي مستخرج، صورت گرفته كه شاخص‌هاي اصلي به‌عنوان متغير اصلي و پايداري محلات به‌عنوان متغير وابسته در نظر گرفته‌شده و آزمون پيرسون و تحليل واريانس داده‌هاي بي مقياس در محيط Spss و Excel نشان مي‌دهد كه بين سه شاخص اقتصادي، كالبدي و خدماتي، با شاخص تلفيقي همبستگي و رابطه معني‌دار وجود داشته و همچنين تحليل مسير در نرم‌افزار Amos حاكي از ارتباط و تأثير مستقيم و غيرمستقيم سه متغير اصلي (شاخص‌هاي خدماتي، اقتصادي، كالبدي) بر روي متغير وابسته پايداري محلات بوده است سپس بر اساس مدل موريس محلات موردمطالعه رتبه‌بندي شده و نتايج مشخص مي‌سازد رتبه محلات شكل‌گرفته در بافت مياني و قديمي به دليل نزديكي به مركز شهر و برخورداري بهتر، مطلوب‌تر و رتبه محلات جديد و اسكان غيررسمي كه در دهه‌هاي اخير توسعه‌يافته‌اند در رتبه‌هاي پايين‌تري از لحاظ مقايسه قرارگرفته‌اند.