نقش ميانجي مالكيت روانشناختي مثبت در تاثيرگذاري جوّ توسعۀ منابع انساني بر رفتار تسهيم دانش

Mediating Role of Positive Psychological Ownership in the Effect of Human Resource Development Climate on Knowledge Sharing Behavior

اين پژوهش با هدف بررسي نقش مالكيت روانشناختي مثبت در تاثيرگذاري جوّ توسعۀ منابع انساني بر رفتار تسهيم دانش انجام شد. كاركنان شركت فرودگاه‌ها و ناوبري هوايي ايران، جامعۀ آماري پژوهش را تشكيل دادند كه نمونۀ تصادفي ساده با حجم 264 نفر از آنها انتخاب شد. براي سنجش جوّ توسعۀ منابع انساني از مقياس ارائه‌شدۀ رائو و آبراهام استفاده شد كه سه بعد جوّ حمايتي توسعۀ منابع انساني، مكانيسم‌هاي توسعۀ منابع انساني و مولفه‌هاي فرهنگي هفت‌گانۀ توسعۀ منابع انساني را مشخص كرد. تسهيم دانش با استفاده از مقياس ارائه‌شدۀ ون‌دن‌هوف و ون‌وينن سنجيده شد كه لين آن را تعديل كرد. براي سنجش مالكيت روانشناختي مثبت نيز از پرسشنامه مالكيت روانشناختي ون‌داين و پيرس استفاده شد. مدل مفهومي پژوهش با استفاده از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شد. يافته‌هاي پژوهش ضمن تاييد برازش مطلوب مدل پژوهش نشان دادند جوّ توسعۀ منابع انساني تاثير مثبت و معني‌داري بر رفتار تسهيم دانش دارد و مالكيت روانشناختي مثبت نيز در اين رابطه نقش ميانجي دارد؛ بنابراين، تاكيد بر مولفه‌هاي هر يك از ابعاد جوّ توسعۀ منابع انساني مي‌تواند موجب شكل‌گيري احساس مالكيت روانشناختي مثبت در كاركنان شود و درنهايت رفتارهاي مثبت‌گرايانۀ سازماني ازجمله رفتار تسهيم دانش را تقويت كند.

Present research has been done in order to investigate the role of positive psychological ownership in the effect of human resource development climate on knowledge sharing behavior. Statistical population consisted of the employees of the Iran Airports and Air Navigation Company which 264 employees were selected from them as a random sample. For measuring human resource development climate, the scale provided by Rao & Abraham was used that determines three dimensions of it as supportive climate of human resource development, human resource development mechanisms, and seven cultural attributes of human resource development. Knowledge sharing was measured by scale provided by Vanden Hoof & VanWinen which has been adjusted by Lin. Also, psychological ownership was measured by VanDyne & Pierce questionnaire. Collected data were analyzed by structural equation modeling. Findings confirmed the favorable fitness of research model and also show that human resource development climate has a positive and significant effect on knowledge sharing behavior and psychological ownership plays the mediating role in this relationship. Therefore, emphasizing on all dimensions of human resource development climate can lead to creation of positive psychological ownership in employees and finally can reinforce positive organizational behaviors such as knowledge sharing behavior