مروري بر مدل‌هاي آسايش حرارتي

فاقد عنوان و چكيده لاتين

آسايش حرارتي حالتي ذهني است كه ميزان رضايت فرد از شرايط حرارتي محيط را بيان مي‌كند. قضاوت دربارة آسايش حرارتي فرايند پيچيده‌اي است كه تحت تأثير عوامل فيزيكي، فيزيولوژيكي و روانشناختي قرار دارد. تحقيقات انجام شده در زمينه بررسي احساس و آسايش حرارتي، شامل مطالعات تحليلي، مطالعات آزمايشگاهي و تدوين استانداردها مي‌باشد. در رويكرد تحليلي از طريق معادلات موازنه انرژي براي بدن و يا ارزيابي پاسخ حسگرهاي پوستي و نيز شبيه‌سازي فرايندهاي فيزيولوژيكي، انتقال حرارت، پاسخ فيزيولوژيكي و توزيع دماي بافت‌هاي بدن پيش‌بيني مي‌شود. مطالعات آزمايشگاهي نيز اغلب به صورت انجام آزمايش روي افراد مختلف در اتاقك‌هاي كنترل شده به منظور ارزيابي دماي پوست/هسته بدن و در نهايت ارائه شاخص ارزيابي احساس حرارتي موضعي و كلي مي‌باشد. در اين مقاله به دسته بندي، مرور كلي و ارزيابي مزايا و محدوديت‌هاي مدل‌هاي آسايش حرارتي پرداخته شده است.