بررسي آسايش حرارتي اتاق تالار در خانه‌هاي سنتي شيراز (نمونه موردي: خانه‌ي منطقي نژاد)

فاقد عنوان و چكيده لاتين

در ساختمان‌هاي سنتي راهكارهاي غير فعال خورشيدي فراواني براي ايجاد آسايش حرارتي محيط داخل استفاده شده كه مي‌تواند در ساختمان‌هاي مدرن امروزي نيز به كار رود. عنصر مشترك در بسياري از ساختمان‌هاي سنتي ايران در اقليم گرم و خشك، اتاق تالار با ايوان است. هدف از اين پژوهش بررسي آسايش حرارتي در اتاق تالار خانه سنتي منطقي نژاد در شيراز است. براي رسيدن به اين هدف، ابتدا ساختمان سنتي با تمامي جزييات در نرم افزار ديزاين بيلدر نسخه 5.03.007 شبيه سازي شده و سپس داده‌هاي مربوط به دما، رطوبت نسبي اتاق، ميزان شاخص آسايش حرارتي ميانگين آراي پيش‌بيني شده (PMV) و درصد نارضايتي پيش‌بيني شده (PPD) اتاق تالار در طول سال محاسبه شد. براي اعتبارسنجي داده‌ها، داده‌هاي به دست آمده دما و رطوبت نسبي بوسيله‌ي حسگر طي ده روز با داده‌هاي نرم افزار مقايسه گشت كه اختلاف آنها قابل قبول بود. نتايج محاسبات حاكي از آن است كه اتاق تالار با ايوان در جبهه‌ي جنوبي حياط مركزي در ماه‌هاي مه، ژوئن، سپتامبر و اكتبر از لحاظ آسايش حرارتي مناسب است. اتاق تالار در دو ماه جولاي و آگوست در محدوده كمي گرم تا گرم قرار گرفته و در ماه‌هاي سرد در محدود تنش سرمايي است.