تأثير رژيم هاي مختلف آبياري تحت سامانه آبياري قطره اي زير سطحي بر توزيع رطوبت خاك در باغات پسته دريك خاك لوم شني (مطالعه موردي: سمنان)

شناخت تغييرات جبهه رطوبتي خاك يك شاخص مهم در مديريت و طراحي سامانه آبياري قطره اي زير سطحي مي باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي تغييرات جبهه ي رطوبتي خاك براي رژيم هاي مختلف آبياري در يك سامانه آبياري قطره اي زيرسطحي در باغ پسته، در يك خاك لوم شني در منطقه‌ ي صفائيه، از توابع شهرستان سرخه در استان سمنان انجام شد. تيمارهاي پژوهش شامل سه رژيم آبياري منطبق بر مديريت زارع (I1)، نياز آبي (I2) و نياز آبي و آبشويي (I3) بود و تغييرات جبهه ي رطوبتي در عمق هاي مختلف خاك در زمان قبل و بعد از آبياري و در مراحل مختلف رشد بررسي شد. در سامانه آبياري مورد مطالعه افزايش سطوح رژيم آبياري منجر به افزايش ميزان رطوبت در محيط ريشه شد و بيشترين مقدار برابر با 16.6 درصد در رژيم آبياري I3 و در زمان بعد از آبياري مشاهده شد. در رژيم آبياري I1 ميزان آب آبياري به اندازه اي بود كه حركت رطوبت به سمت بالاي قطره‌چكان ها در قبل و بعد از آبياري اختلاف معني داري نداشت. نتايج نشان داد كه رطوبت در عمق 75 سانتي متري خاك نسبت به عمق 25 و 50 سانتي متر داراي افزايش معني داري بود كه به تجمع بيشتر ريشه هاي مصرف كننده آب در عمق 50-0 سانتي متري نسبت داده شد. رژيم آبياري I3 و عمق 75 سانتي متري با مقدار 19.3 درصد بيشترين مقدار رطوبت را دارا بود كه موجبات نفوذ عمقي را نيز فراهم مي كند. بالاترين مقدار رطوبت (22.5 درصد) در رژيم آبياري I3 و در عمق 75 سانتي متر و بعد از آبياري و كم ترين مقدار رطوبت (10.5 درصد) در رژيم آبياري I1 در عمق 25 سانتي متر و قبل از آبياري نشان داده شد.