بررسي هيدروليك جريان شعاعي غيردارسي در آبخوان هاي آزاد در شرايط ماندگار

اعتبار قانون دارسي در محدوده جريان آرام است و براي جريان متلاطم بكار برده نمي شود. معادلات حاكم بر جريان هاي متلاطم با استفاده از روابط حاكم بر اصول هيدروديناميك و اعمال اثر آشفتگي به دست مي آيند. هدف از انجام اين پژوهش استخراج رابطه بين دبي و پتانسيل هيدروليكي در جريان شعاعي در آبخوان هاي آزاد در شرايط ماندگار مي باشد. اساس اين كار بر اساس مشتق كسري سرعت نسبت به گراديان هيدروليكي مي باشد. جهت صحت سنجي معادلات استخراج شده از اطلاعات آزمايشگاهي تحقيقات قبلي استفاده شد. نيمرخ سطح آب در محيط هاي مختلف و به ازاي دبي هاي متفاوت بر اساس قانون استخراج شده ترسيم و با نتايج مبتني بر قانون دارسي مقايسه شد. نتايج نشان داد با افزايش دبي، بيشترين و كمترين افزايش در رقوم سطح آب نسبت به جريان دارسي به ترتيب 10 و 48/1 درصد و با افزايش هدايت هيدروليكي نيز بيشترين و كمترين افزايش در رقوم سطح آب به ترتيب، 19 و 8/9 درصد مي باشد. به طوركلي با افزايش دبي و هدايت هيدروليكي ك و همچنين افزايش هردو پارامتر، ميزان اختلاف بين دو جريان دارسي و غيردارسي در محاسبه رقوم سطح آب افزايش يافته است كه در تمام حالات نيمرخ سطح آب در جريان غير دارسي بالاتر از جريان دارسي است.