بررسي پلي ‌مورفيسم‌هاي 592A/C- و 1082A/G- ناحيه پروموتر ژن اينترلوكين 10 در افراد مبتلا به ديابت نوع دو در شمال غرب ايران

زمينه و هدف: امروزه ديابت نوع دو يكي از شايع ترين بيماري هاي غير واگير دنيا است. شواهد زيادي مبني بر دخالت واكنش هاي التهابي در بروز اين بيماري وجود دارند. اينترلوكين 10 به عنوان يكي از مهم ترين سايتوكين هاي ضد التهابي به شمار مي رود. از اين رو، مطالعه ي حاضر به منظور بررسي ارتباط بين پلي مورفيسم هاي 592A/C- و 1082A/G- ناحيه پروموتر ژن اينترلوكين 10 و استعداد ابتلا به ديابت نوع دو انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه، 75 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو و 75 فرد سالم انتخاب شدند. سپس استخراج DNA و تعيين ژنوتيپ هاي افراد در موقعيت هاي 592A/C- و 1082A/G- پروموتر ژن اينترلوكين 10 به روش PCR-RFLP صورت گرفت و براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون X^2 استفاده شد. يافته ها: فراواني ژنوتيپي CC و AC در موقعيت A/C 592 در گروه بيمار نسبت به گروه كنترل بيشتر بود (05/0 P). نتيجه گيري: فراواني بالاتر آلل C در موقعيت 592A/C- ژن اينترلوكين 10 مي تواند به عنوان عامل مستعد كننده براي ابتلا به بيماري ديابت نوع دو مطرح شود.