ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮ داروي ﻓﻠﻮﻛﺴﺘﻴﻦ ﺑﺮ روي بافت تخمدان و اوويداكت در موش سوري ماده بالغ C/Balb

زمينه و هدف: استفاده از داروهاي ضدافسردگي مانند فلوكستين كه مصرف جهاني دارد و به آساني در دسترس عموم قرار مي گيرد، عوارضي ازجمله ناباروري هاي موقت يا دائم دارد. تحقيق حاضر به منظور بررسي اثرات ناباروري فلوكستين بر روي تخمدان و اوويداكت موش هاي سوري ماده بالغ Balb/C انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه پس از مشخص شدن دوز مناسب فلوكستين، تزريق طي 30 روز به صورت درون صفاقي (IP) بر روي 75 موش سوري ماده بالغ نژاد Balb/C با انتخاب دوزهاي 15 ميلي گرم بر كيلوگرم (گروه اول)، 20 ميلي گرم بر كيلوگرم (گروه دوم)، 25 ميلي گرم بر كيلوگرم (گروه سوم)، گروه كنترل (عدم تزريق) و شم (تزريق آب مقطر) صورت گرفت. براي مقايسه ي گروه ها از آناليز Anova و سپس آزمون دانكن با سطح معني داري (0.05 P) و (0.001 P) استفاده شد. يافته ها: در طي بررسي هاي ماكروسكوپي در هر 3 دوز تزريقي وزن تخمدان حيوان به طور معني دار (0.001 P) كاهش يافت و در بررسي ميكروسكوپي قطر كوچك و بزرگ تخمدان، تعداد فوليكول گراف و جسم زرد كاهش داشت (0.05 P) و (0.001 P) و همچنين تعداد فوليكول هاي تخريبي، زوناپلوسيداي چين خورده و قطر اويداكت در گروه شاهد نسبت به گروه كنترل افزايش يافت (0.001 P)، (0.05 P). نتيجه گيري: با توجه به اين مطالعه مي توان اينگونه نتيجه گرفت كه داروي فلوكستين اثر تخريبي بر روي بافت تخمدان و اوويداكت موش سوري ماده دارد.