بررسي ميزان پيروي بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 از رژيم درماني در شهر زنجان،سال 1394

زمينه و هدف: ديابت نوع 2 يك بيماري متابوليك است كه با سبك زندگي سالم قابل پيشگيري و كنترل است. عدم پيروي از رژيم درماني در بيماري هاي مزمن، يك مشكل اساسي درسرتاسر جهان است. اين مطالعه با هدف بررسي ميزان پيروي بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 از رژيم درماني توصيه شده در شهر زنجان در سال 1394 اجرا شد. روش بررسي: اين مطالعه ي توصيفي تحليلي بر روي 385 بيمار مبتلا به ديابت نوع2 انجام گرديد. داده ها با استفاده از نمونه خون بيماران و پرسشنامه هايي در زمينه ي رژيم غذايي، رژيم دارويي و فعاليت فيزيكي (كه اعتبار آن ها در مطالعه مقدماتي تاييد شده بود)، جمع آوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: از مجموع 385 بيمار مورد بررسي، 56.4 درصد مونث و 80.5 درصد متاهل بودند و ميانگين سني بيماران 54.9 سال بود. همچنين 76.9 درصد از فعاليت فيزيكي، 50.4 درصد از رژيم غذايي و 52.5 درصد از رژيم دارويي توصيه شده پيروي مطلوبي نداشتند. ارتباط معني داري بين جنسيت، سطح تحصيلات، بيماري زمينه ي ديگر، و وضعيت اشتغال بيماران با ميزان پيروي بيماران از فعاليت فيزيكي؛ بين ميزان پيروي از رژيم غذايي و وضعيت تاهل وجود نداشت (0.05 P) اما بين ميزانHbA1c و خودگزارش دهي پيروي از رژيم درماني ارتباط معني داري يافت شد (0.05 P). نتيجه گيري: پيروي از رژيم درماني در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 در شهر زنجان بسيار كمتر از حد مطلوب مي باشد. بنابراين تبيين استراتژي هاي لازم در اين زمينه جهت پيشگيري از عوارض شديد ديابت و كنترل بهتر آن ضروري مي باشد.