رابطه معنايي «ظلم» و «امامت» در قرآن كريم

Semantic relation of "imamate" and " oppression" in holy quran with semantic field method

مفهوم امامت از مفاهيم كليدي قرآن كريم است كه در نظام واژگان قرآني از اهميت فراواني برخوردار است و در جهان بيني و نظام عقيدتي شيعه جايگاه ويژهاي دارد و بسياري از اختلافات ميان فرقههاي اسلامي به علت كژفهمي هايي است كه از اين موضوع و مصاديق آن داشته اند. از سوي ديگر اگر اصل امامت اثبات نشود، بسياري از عقايد شيعه بياساس و پايه ميماند. هدف از اين پژوهش بررسي ميدان معنايي ظلم و امامت با روش ميدان معنايي ايزوتسو در اين پژوهش نشان ميدهد كه اين واژه با » امامت « است. بررسي كاربستهاي قرآني مفهوم چهار مفهوم كليديِ هدايت، ولايت، تبعيت و اطاعت در ارتباط است. همچنين ميدان معنايي ظلم در آيات قرآن كريم نيز با مفاهيمي همچون كفر، شرك، فسق، تعدي، ولايت غير خداوند، تكذيب آيات الهي، ضلالت و در مقابل آن عدالت و هدايت در ارتباط است. اين دو مفهوم به لحاظ معنايي از سه جهت در مقابل هم قرار ميگيرند؛ تبعيت، اطاعت و هدايت. هدايت الهي در صورتي محقق ميشود كه ولايت امامان منصوب از سوي خداوند را پذيرفت و نه ولايت ظالمان را؛ همچنين ولايت در صورتي معنا مييابد كه از امام و ولي اطاعت و تبعيت شود.