بررسي خشك‌سالي هواشناختي و آب‌‌‌‌‌‌شناختي با استفاده از نمايه‌‌‌‌‌‌هاي SPI، SDI و PNI در استان كردستان

خشك‌سالي يكي از پديده‌‌‌‌‌‌هاي مخرب زيست‌‌‌‌‌‌محيطي است كه باعث بروز خسارت‌‌‌‌‌‌هاي زيادي به منابع طبيعي و زندگي انسان‌‌‌‌‌‌ها شده است. استان كردستان، تأمين‌‌‌‌‌‌كننده‌‌‌‌‌‌ي بسياري از محصولات كشاورزي كشور است؛ بنابراين، خشك‌سالي در اين استان، اهميت بسياري دارد. از داده‌‌‌‌‌‌هاي بده‌ي 23 ايستگاه آب‌‌‌‌‌‌سنجي و بارش 7 ايستگاه‌‌‌‌‌‌ سينوپتيك در بازه‌‌‌‌‌‌ي آماري مشترك 29ساله (1392-1364) استفاده شد. براي محاسبه‌‌‌‌‌‌ي خشك‌سالي هواشناسي از نمايه‌ها‌‌‌‌‌‌ي SPI و PNI، و براي خشك‌سالي آب‎شناختي از نمايه‌‌‌‌‌‌ي SDI در مقياس زماني سالانه بهره برده شد. نتايج آزمون من‌‌‌‌‌‌كندال و تايل‌‌‌‌‌‌سن نشان‌‌‌‌‌‌دهنده‌‌‌‌‌‌ي روند خشك‌سالي هواشناسي در ايستگاه‌‌‌‌‌‌هاي سنندج، مريوان، قروه، زرينه و سقز بودند؛ بررسي اين آزمون با كاربرد نمايه‌‌‌‌‌‌ي SDI نيز نشان‌‌‌‌‌‌دهنده‌‌‌‌‌‌ي روند نزولي در همه‌‌‌‌‌‌ي ايستگاه‌‌‌‌‌‌‌‌هاي آب‌‌‌‌‌‌سنجي، به‌جز ايستگاه‌‌‌‌‌‌هاي آب‌‌‌‌‌‌سنجي سنته‌‌‌‌‌‌خورخوره، قشلاق، قبقلو و بيار است. نتايج نشان دادند كه خطاي جذر ميانگين مربعات براي نمايه‌‌‌‌‌‌هاي SPI، PNI و SDI به‌ترتيب 0/41، 0/49 و 0/47، و ضريب تبيين 0/65، 0/50 و 0/59 است؛ بنابراين نمايه‌‌‌‌‌‌ي SPI عمل‌كرد بهتري را داشته است.