بررسي كارآيي ساختارهاي مختلف مدل تركيبي در روش انگشت‌نگاري رسوب براي تعيين سهم منابع مختلف رسوب ته‌نشين‌‌شده در مخزن سد خاكي لاور فين، استان هرمزگان

براي مهاركردن فرسايش و كاهش‌دادن رسوب خروجي هر آبخيز بايد قسمت‌هايي از آنكه سهم‌شان در رسوب خروجي بيش‌تر است شناسايي گشته، و اقدام‌هاي حفاظتي بر ‌آن‌ها متمركز شود. يكي از متداول ترين روش‌هايي كه در سال‌هاي اخير در تعيين سهم منابع مختلف به‌كار رفته روش انگشت‌نگاري است. تاكنون ساختارهاي مختلفي از اين روش داده شده كه لازم است كارآيي آن ها نسبت به يك‌ديگر مقايسه، تا ضعف‌ها و قوت‌هاي آن ها شناسايي شود. براي كمّي‌كردن سهم منابع در توليد رسوب‌هاي ته نشين‌شده در مخزن سد لاور فين در استان هرمزگان، كارآيي هشت مدل تركيبي كولينز، هيوز، موتا، اسلاتري، لندور، لندور اصلاح‌شده، مدل بيزي با تبديل CLR، مدل بيزي با توزيع دريكله بررسي و مقايسه گرديدند. پس از جمع آوري اطلاعات اوليه و تهيه ي نقشه‌هاي پايه در بازديد ميداني، 23 نمونه ي سطحي از سه زيرحوضه و نه نمونه از رسوب‌هاي ته نشين‌شده در مخزن سد جمع آوري، و براي هر نمونه 56 ردياب اندازه گيري شد. تركيب بهينه ي ردياب با استفاده از روش هاي آماري شناسايي، و مدل‌هاي مختلف تركيبي اجرا شدند. نتايج نشان دادند كه چهار عنصر Mn، La، Nd وTh  تركيب بهينه ي ردياب‌ها بود. نتايج مدل‌هاي تركيبي نشان داد كه در حالتي كه اندازه‌ي ردياب‌هاي نمونه‌هاي رسوب در دامنه ي اندازه‌ي متوسط ردياب‌هاي منابع باشد عمل‌كرد تمام مدل‌ها شبيه است. در حالتي كه اندازه‌ي ردياب‌هاي نمونه‌هاي رسوب خارج از اندازه‌ي متوسط ردياب‌هاي منابع باشد، بسته به نوع تابع، بهينه‌سازي عمل‌كرد مدل‌هاي مختلف متفاوت، و عمل‌كرد مدل‌ها با تابع هدف مشابه يكسان بود، به طوري كه در اين پژوهش مدل‌هاي كولينز با هيوز و بيزي با تبديل CLR، موتا با اسلتري و لندور با لندور اصلاح‌شده شبيه عمل كردند. به طور كلي، كارآيي مدل هاي تركيبي مختلف در انگشت نگاري متفاوت است، و خروجي آن ها به نوع تابع هدف، كه در بهينه سازي كمينه مي شود، بستگي دارد.