بررسي اثر خودشيفتگي مديران بر خطر سقوط قيمت سهام: شواهدي از بورس اوراق بهادار تهران

خودشيفتگي به ‌عنوان يك ساختار شخصيتي است كه داراي علائمي چون نفوذ خواسته‌هاي شخصي، پاسخ‌خواهي از ديگران و تعصب پردازش شناختي مطرح است. در بيش‌تر حالات مديران خودشيفته در پي دستيابي به دستاوردهاي بزرگ در شركت هستند. آنان، به سمت‌وسوي اجراي اقدامات جسورانه، استراتژيكي عملياتي و انجام كسب و كارهاي مخاطره‌آميز سوق پيدا كرده، به نحوي كه اين تصميم‌ها منتهي به سود يا زيان فراوان در پايان سال مالي خواهد شد. در همين راستا اين پژوهش به بررسي اثر خودشيفتگي مديران بر خطر سقوط قيمت سهام 52 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1389 تا 1393 پرداخته است. جهت سنجش خودشيفتگي مديران از دو شاخص هورمون تستوسترون و پاداش نقدي و جهت سنجش خطر سقوط قيمت سهام از دو شاخص نوسانات پايين به بالا و دوره سقوط قيمت سهام استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه دو شاخص هورمون تستوسترون مديران و پاداش نقدي اختصاص يافته به مديران تاثير مثبتي بر نوسان پايين به بالا (به‌ عنوان معيار خطر سقوط قيمت سهام) دارند. همچنين دو شاخص هورمون تستوسترون مديران و پاداش نقدي اختصاص يافته به مديران تاثير منفي بر دوره سقوط قيمت سهام (به‌عنوان معيار خطر سقوط قيمت سهام) دارند.