ارائه چارچوبي جهت سنجش و پيش‌بيني ريسك سيستمي با رويكرد ارزش در معرض خطر شرطي (CoVaR)

در سال هاي اخير و با افزايش همگرايي و نوآوري در بازارهاي مالي، نگراني در خصوص ثبات كلي نظام مالي افزايش يافته و مفهوم ريسك سيستمي، اهميت روزافزوني يافته است. ريسك سيستمي، ريسك ناشي از ارتباطات دروني و وابستگي در يك سيستم يا بازار است كه در آن ناتواني يك شركت يا گروهي از شركت‌ها مي‌تواند موجب ايجاد بحران در كل سيستم شود. لذا در اين پژوهش تلاش مي‌گردد كه با استفاده از رويكرد ارزش در معرض خطر شرطي (CoVaR) چارچوبي جهت سنجش و پيش‌بيني ريسك سيستمي در بازار سرمايه ايران ارائه گردد. بر اين اساس، ΔCoVaR به عنوان سنجه ريسك سيستمي با استفاده از رگرسيون چندك مبتني بر مجموعه‌اي از متغيرهاي حالت كه نشاندهنده تغييرات توزيع شرطي بازده دارايي‌ها در طول زمان بوده و همچنين  قابل اندازه‌گيري در مقاطع هفتگي باشند برآورد مي گردد. همچنين به منظور افزايش دقت برآورد، متغيرهاي تحقيق با الگوبرداري از مدل خودرگرسيون شرطي ارزش در معرض خطر (CAViaR) توسعه داده شده و برخي ويژگي‌هاي متأخر شركت‌ها نيز به آن اضافه شده است. سپس به منظور سنجش اعتبار مدل از روش‌هاي پيش آزمايي استفاده مي‌شود. از طرف ديگر، پتانسيل ريسك سيستمي در زمان كاهش نوسانات افزايش مي‌يابد كه به اين مفهوم، تناقض نوسانات مي‌گويند. لذا در اين پژوهش، تلاش مي‌گردد با بهره‌برداري از ساختار پانلي داده‌ها و ارتباط ΔCoVaR  با مقادير متغيرهاي خاص شركت كه امكان دسترسي به آن‌ها در فواصل زماني مشخص وجود دارد، ريسك سيستمي پيش‌بيني گردد