رديابي شاخص بورس اوراق بهادار با در نظر گرفتن محدوديت زيان گريزي با استفاده از رويكرد جديد بيگ بنگ بيگ كرانچ

يكي از عوامل توسعه‌ نيافتگي بورس در كشورهاي درحال‌ توسعه نظير ايران رشد ناكافي ابزارهاي تصميم‌ساز براي سرمايه‌گذاران به‌خصوص مبتديان است. لذا در اين پژوهش  از يك مدل رديابي شاخص با در نظر گرفتن محدوديت زيان گريزي و محدوديت‌ عدد صحيح روي تعداد دارايي‌هاي انتخاب شده، براي ايجاد يك سبد(پرتفوي) رديابي كننده شاخص بهره گرفته ‌شده است. تفاوت كليدي اين پژوهش با ساير پژوهش هاي داخلي مشابه در نظر گرفتن زيان گريزي است. به اين معني كه تأثيراتي كه سرمايه‌گذاران از نوسانات مثبت و منفي در بازده پرتفوليوي خود مي‌پذيرند, مطلوبيت يكساني نداشته و درنتيجه تأثير آن‌ها در مدل سرمايه‌گذاري يكسان نيست. فضاي حل اين مسئله گسسته و غير محدب بوده بنابراين روش‌هاي متداول عددي براي حل اين مسئله قابل‌استفاده نيستند. از ساير نوآوري‌هاي اين پژوهش, استفاده از الگوريتم بيگ بنگ بيگ كرانچ به‌عنوان يكي از الگوريتم‌هاي فرا ابتكاري جديد به‌عنوان روش حل و مقايسه آن با الگوريتم ديفرانسيل تكاملي با استفاده از داده‌هاي قيمت روزانه سهام موجود در شاخص داو جونز از سال 2000 تا 2006 ميباشد. نتايج به‌دست‌آمده حكايت از عملكرد مناسب الگوريتم بيگ بنگبيگ كرانچ نسبت به الگوريتم ديفرانسيل تكاملي با توجه به معيارهاي عملكردي دارد. سپس از اين الگوريتم براي رديابي شاخص 30 شركت بزرگ بورس تهران از سال 91 الي 93 استفاده شد.كه نتيجه آن دست يابي به پرتفويي با بازده و ريسكي معادل  شاخص 30 شركت بورس تهران بود