ساختارگرايي در فلسفه رياضي معاصر

بدون عنوان

در اين مقاله، به ساختارگرايي به عنوان يك مبناي پيشنهادي براي رياضيات مي پردازيم. هرچند ريشه هاي اين مكتبِ فكري در رياضيات بسيار قديمي است، بروز آن به عنوان يك نظام فلسفي براي رياضيات، به چالش هايي بر مي گردد كه بناسراف، فيلسوف معاصر رياضي، پيش رويِ واقع گرايي در فلسفۀ رياضي قرار داد. ساختارگرايي، مكتبي فلسفي است كه مختص رياضيات نيست، بلكه در فلسفۀ علوم تجربي به طور عام نيز مي توان ساختارگرا بود. به علاوه فارغ از جزئيات فلسفي، مي خواهيم ببينيم كه از ديدگاه يك رياضيدان، ساختارگرايي چه كمكي به درك بهتر رياضيات و كاربردهاي آن مي كند.