تأثير ارتفاع از سطح دريا بر جوانه‌زني بذور و زي‌توده نونهال‌هاي بلوط ‌ايراني

آزمايش مبدأ بذر (پرونانس) كه اغلب براي تعيين مبدأ برتر بذر از نظر زنده ماني و رشد بيشتر نهال ها انجام مي شود، يكي از روش هاي معمول براي ارزيابي كيفي بذر و بررسي جوانه زني بذر است. در اين پژوهش بذور سالم از گونۀ بلوط ايراني (Quercus brantii Lindl) از چهار گراديان ارتفاعي واقع در شهرستان بانه جمع آوري شد. پس از اندازه گيري مشخصات مورفولوژيكي بذور، در مخلوطي از خاك پيت و پرليت كاشت شده و در شرايط گلخانه نگهداري شدند. سپس مشخصات جوانه زني و زي توده زميني و هوايي نونهال ها اندازه گيري شد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه اثر ارتفاع از سطح دريا روي صفت قطر، طول و وزن بذر معني دار بود. نتايج مقايسه ميانگين ها نشان داد كه بذور ارتفاع 1550 متر درشت تر و سنگين تر هستند. اندازه بذر صفتي است كه در نتيجه سازگاري با شرايط اكولوژيك حاصل مي شود. همچنين اندازۀ بذر تأثير قابل‌توجهي در نرخ جوانه زني دارد. در اين پژوهش مبدأ ارتفاعي 1550 متر از سطح دريا به‌عنوان بهترين مبدأ ارتفاعي براي گونه بلوط ايراني در منطقه بانه معرفي شد.