ارتباط بين ويژگي‌هاي معدني با ريزرخساره‌ها و محيط رسوبي سنگ‌هاي كربناته كرتاسه زيرين در برش معدن ده سرخ (جنوب غرب اصفهان)

به منظور تعيين ارتباط بين ويژگي هاي معدني و رسوب شناسي نهشته هاي كربناته كرتاسه زيرين (آپتين ) معدن ده سرخ اصفهان يك برش سطحي به ضخامت حدود 182 متر از اين سنگ ها مورد مطالعه قرار گرفت. با توجه به مطالعات صحرايي و خصوصيات سنگ شناسي اين توالي، مي توان آن را به سه واحد سنگ چينه نگاري مختلف تفكيك كرد. واحد نخست (واحدE1) از آهك نازك لايه تا متوسط لايه خاكستري و پرفسيل تشكيل شده است، واحد دوم (E2) شامل تناوبي از آهك و آهك رسي متوسط تا ضخيم لايه ي خاكستري است و واحد سوم (E3) از آهك هاي متوسط تا نازك لايه با فسيل هاي درشت تشكيل شده است. مطالعات آزمايشگاهي و بررسي مقاطع نازك ميكروسكوپي به شناسايي 8 ريزرخساره كربناته منجر گرديد. اين ريزرخساره ها از دو ريزرخساره گرين استوني، دو ريزرخساره پكستوني، سه ريز رخساره روداستوني و يك ريزرخساره فلوتستوني تشكيل شده اند. اين رسوبات عمدتاً در قسمت هاي مختلف رمپ مياني و ابتداي رمپ پاياني يك پلاتفرم كربناته با انرژي متوسط تا زياد تشكيل شده اند. مقايسه نتايج كلسي متري با محيط رسوبي و ريزرخساره ها نشان داد كه بخش دور از منشأ رمپ مياني بهترين شرايط و بخش رمپ خارجي بدترين شرايط را براي ايجاد خلوص در اين منطقه دارا بوده است.