تأثير مداخله آموزشي مبتني بر تئوري شناختي اجتماعي بر رفتار دست شستن دانش‌آموزان دبستاني

مقدمه: يكي از مناسب‌ترين و مقرون به صرفه‌ترين راه‌ها جهت ممانعت از گسترش عفونت، شستن دست‌ها مي‌باشد. مدرسه يكي از محيط‌هاي مناسب براي مداخله با هدف ارتقاي رفتارهاي بهداشتي محسوب مي‌شود. انجام آموزش‌هاي مؤثر در اين زمينه به كودكان، مي‌تواند منجر به كاهش بيماري‌هاي عفوني تنفسي و گوارشي، كاهش هزينه‌هاي بهداشتي و درماني و كاهش مقاومت آنتي‌بيوتيكي گردد. روش‌ها: تحقيق حاضر از نوع نيمه تجربي بود كه با دو گروه آزمون و شاهد بر روي 68 دانش‌آموز پايه سوم دبستان انجام شد. متغيرهاي دموگرافيك و متغيرهاي مبتني بر سازه‌هاي تئوري شناختي اجتماعي شامل الگوسازي، تنظيم هدف، غلبه بر موانع، محيط و خودكارامدي مورد بررسي قرار گرفت. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از آزمون‌هاي توصيفي و استنباطي در نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته‌ها: افزايش معني‌داري در ميانگين تعداد دفعات شستن دست‌ها در طول روز، بعد از انجام مداخله در گروه آزمون نسبت به قبل از مداخله وجود داشت (0.041 = P). همچنين، افزايش معني‌داري در تعداد دفعات دست شستن گروه آزمون نسبت به گروه شاهد مشاهده گرديد (0.046 = P). تأثير مداخله آموزشي بر عوامل شناختي اجتماعي شامل افزايش آگاهي (0.048 = P) و حمايت اجتماعي (0.008 = P) در پايان مطالعه در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد معني‌دار بود. ميانگين نمره آگاهي دانش‌آموزان در گروه آزمون پس از انجام مداخله نسبت به قبل از آن، افزايش معني‌داري را نشان داد (0.034 = P). نتيجه‌گيري: آموزش و حمايت اجتماعي در چهارچوب تئوري شناختي اجتماعي، مي‌تواند مداخله مناسبي در خصوص رفتار دست شستن در دانش‌آموزان باشد.