ارزيابي شاخص‌هاي گرمايي محيطي، فيزيولوژيك و ادراكي در كارگران يك معدن زيرزميني

مقدمه: گرما به عنوان عامل زيان‌آوري در محيط‌هاي كاري شناخته شده است كه باعث ايجاد تغييرات فيزيولوژيك در افراد مي‌شود. هدف از انجام مطالعه حاضر، ارزيابي شاخص‌هاي گرمايي محيطي، فيزيولوژيك و ادراكي در يك معدن زيرزميني بود. روش‌ها: اين پژوهش تحليلي- مقطعي، بر روي 64 نفر از كارگران مرد يك معدن زيرزميني سرب و روي در فصل تابستان انجام گرفت. شاخص‌هاي استرين فيزيولوژيك (Physiological strain index يا PSI) و شاخص دماي تر گوي‌سان (Wet bulb globe temperature يا WBGT) به طور هم‌زمان اندازه‌گيري شد و همچنين، شاخص نمره استرين حرارتي (Heat strain score index يا HSSI) با استفاده از پرسش‌نامه مربوط تكميل گرديد. داده‌هاي به دست آمده در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: ميانگين شاخص‌هاي PSI، WBGT و HSSI به ترتيب برابر با 2.11، 22.08 و 13.55 بود و نشان دهنده آن است كه محيط معدن داراي استرس حرارتي كمي مي‌باشد. ميانگين شاخص PSI در سطوح خطر شاخص HSSI داراي اختلاف معني‌داري بود. بر اساس نتايج آزمون همبستگي Pearson، بين شاخص‌هاي WBGT و PSI ارتباط معني‌داري مشاهده نشد (0.791 = P). همچنين، همبستگي خوبي بين شاخص‌هاي HSSI و PSI وجود داشت (P 0.001, r=0.859). نتيجه‌گيري: با توجه به محدوديت‌هاي استفاده از شاخص PSI، مي‌توان از شاخص HSSI به عنوان يك ابزار غربالگري در ارزيابي سطح استرين گرمايي در كارگران معادن زيرزميني استفاده نمود.