بررسي نگرش نسبت به توانايي برقراري ارتباط گفتاري در سالمندان در مقايسه با افراد ميانسال: مطالعه پژوهشي اصيل

زمينه و هدف : تعيين نوع نگرش نسبت به توانايي برقراري ارتباط گفتاري در سالمندان شهر اصفهان بود. روش بررسي : اين پژوهش توصيفي تحليلي روي 100 نفر از بازنشستگان اداره آموزش و پرورش استان اصفهان و 100 نفر از كارمندان آموزش و پرورش استان انجام شد. اطلاعات در اين پژوهش با تست ارزيابي طرز تلقي و نگرش نسبت به توانايي برقراري ارتباط گردآوري و نتايج حاصل توسط آزمونهاي t مستقل وكاي اسكوئر تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت . يافته ها : اين بررسي نشان داد بهترين طرز نگرش نسبت به توانايي برقراري ارتباط گفتاري در افراد سالمند 35درصد (خوب) ، به تفكيك جنسيت 38.7 درصد در مردان (خوب) و 26.5 درصد در زنان (متوسط) ، به تفكيك وضعيت تاهل 50 درصد در افراد مجرد (متوسط) و 34.8 درصد در افراد متاهل (خوب) مي باشد و طرز نگرش در گروه ميانسال ، 33 درصد (خوب) ، به تفكيك جنس 37.2 درصد در مردان (خوب) و 33.3 درصد در زنان (متوسط) ، به تفكيك وضعيت تاهل 44.4 درصد در افراد مجرد (خوب) و 35.2 درصد در افراد متاهل (متوسط) مي باشد . نتيجه گيري : احتمالَ بين طرز نگرش نسبت به توانايي برقراري ارتباط گفتاري در سالمندان در مقايسه با افراد ميانسال تفاوت معني داري وجود ندارد ولي در طرز نگرش دو گروه نسبت به جنسيت (جنس مذكر) با 0.003 =p و وضعيت تاهل (افراد متاهل) با 0.04 =p تفاوت معني داري وجود دارد .