مقايسه پاسخ سرمي ايمونوگلوبولين هاي A،G،M و كورتيزول متعاقب فعاليت هاي مقاومتي و تناوبي شديد

زمينه و هدف: فعاليت ورزشي و نوع تمرين فاكتورهايي هستند كه بر سيستم ايمني تاثير مي گذارند. هدف از پژوهش حاضر مقايسه پاسخ سرمي ايمونوگلوبولين هاي A،G،M و كورتيزول متعاقب فعاليت هاي مقاومتي و تناوبي شديد بود. روش بررسي: در پژوهش نيمه تجربي حاضر تعداد 10 كاراته كا نخبه (ميانگين سني 2/76±10/22، قد43/5±175/80، وزن9/06±74/32، شاخص توده بدني 2/08±23/91، چربي بدن42/4±36/16و حداكثر اكسيژن مصرفي47/2±77/58) به صورت داوطلبانه شركت كردند. ابتدا آزمودني ها يك جلسه فعاليت مقاومتي با شدت 85 تا 95% يك تكرار بيشينه، و دو هفته بعد يك فعاليت اينتروال با شدت  85 تا 95% ضربان قلب ذخيره بيشينه را انجام دادند. قبل و بلافاصله پس از هر جلسه فعاليت، نمونه گيري خون از آزمودني ها به عمل آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي كولموگروف اسميرنف، t همبسته و آنوا مكرر 2×2 با سطح معناداري(0/05= P ) استفاد گرديد. يافته ها: پس از فعاليت تناوبي شديد افزايش معناداري در مقادير كورتيزول (0/035=P) و (IgM (0/045=P مشاهده شد. با اين وجود، كاهش معناداري در مقادير IgA )(P=0/002 و IgG(001/0=P) مشاهده گرديد. افزايش معناداري در مقادير كورتيزول(0/024=P) و كاهش معناداري در مقادير IgA (P=0/047)، IgG P=0/004) و (IgM (P=0/046 متعاقب فعاليت مقاومتي مشاهده شد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه فعاليت تناوبي شديد مي تواند به عنوان تقويت كننده سيستم ايمني مورد توجه قرار گيرد.