تاثير دو هفته تمرين مقاومتي با و بدون انسداد عروق دست بر سطوح سرمي پروتئين واكنشگرC و لاكتات دهيدروژناز دختران فعال

زمينه و هدف:تمرينات انسدادي منجر به تغييراتي مي‌شود كه حاكي از فشارهاي مكانيكي متابوليكي است. بنابراين پژوهش حاضر درصدد بررسي اثر دو هفته تمرين مقاومتي با و بدون انسداد عروق دست، بر سطوح سرميCRP و لاكتات دهيدروژناز دختران فعال برآمده است. روش‌بررسي: تعداد 36 آزمودني دانشجوي دختر تربيت بدني دانشگاه شهيد چمران اهواز، با ميانگين سني31/1±51/20 سال و   BMI79/2±32/23 كيلوگرم بر متر مربع، به سه گروه تمرين همراه با انسداد عروق دست(تمرين با شدت30% يك تكرار بيشينه همراه با بستن تورنيكت لاستيكي به دور ناحيه پروگزيمال بازو)، بدون انسداد عروق(تمرين با شدت 75% يك تكرار بيشينه) و گروه كنترل تقسيم شدند. هر دوگروه تمريني، يك برنامه ي تمرين 2 هفته اي كه شامل3 جلسه در هر هفته بود را اجرا كردند. نمونه هاي خوني قبل از شروع تمرين و 24 ساعت پس از آخرين جلسه ي تمرين اخذ گرديد و ميزان لاكتات دهيدروژناز و  CRP اندازه گيري شد. يافته ها: پس از 2 هفته تمرين مقاومتي با و بدون انسداد عروق، در هر دو گروه تمريني شاخص آسيب عضلاني LDH و شاخص التهابي CRP نسبت به گروه كنترل افزايش معني داري نشان دادند(05% p). نتيجه گيري: مجموع نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه دو هفته تمرين مقاومتي در هر دو گروه در ايجاد پاسخ آسيب عضلاني و التهابي موثر مي باشد و انجام فعاليت كوتاه مدت موجب بروز آسيب عضلاني مي شود اما شدت اين آسيب ها در گروه بدون انسداد بيش از گروه انسدادي بود.