اثربخشي درمان متمركز بر شفقت بر بهبود سازگاري اجتماعي و گذشت در زنان مطلقه

طلاق، از جمله عوامل گسيختگي كانون خانواده است كه عواقب بسياري را براي افراد جامعه داشته و مي تواند منشاء بسياري از آسيب ها باشد. هدف پژوهش حاضر اثربخشي درمان  متمركز بر شفقت بر بهبود سازگاري اجتماعي و گذشت در زنان مطلقه است. طرح پژوهشي از نوع نيمه آزمايشي پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه شامل كليه زنان مطلقه شهر اصفهان بود. نمونه شامل 30 نفر بود كه به طور تصادفي به گروه هاي كنترل و آزمايش منسوب شدند و گروه آزمايش درمان  متمركز بر شفقت دريافت كرد . به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه سازگاري اجتماعي و پرسشنامه گذشت استفاده شد. نتايج نشان دادكه درمان  متمركز بر شفقت بر سازگاري اجتماعي و گذشت زنان مطلقه اثر بخش است. در مجموع نتايج حاكي از  آن بود كه مي توان از درمان  متمركز بر شفقت به منظور بهبود سازگاري اجتماعي و گذشت در زنان مطلقه  مورد استفاده قرار داد.