بررسي ويژگي‌هاي سبك‌شناسي نسخۀ خطي «لطايف اشرفي في بيان طوايف صوفي»

نسخۀ خطي لطايف اشرفي في بيان طوايف صوفي از زمره متون خانقاهي قرن هشتم و نهم است كه توسط حاجي نظام‌الدين غريب يمني در ذكر احوال، اقوال و كرامات سيد اشرف‌الدين جهانگير سمناني ـ عارف ِايراني‌تبار هندوستان ـ در شصت فصل با عنوان «لطيفه»، به رشته تحرير درآمده است. اثر مذكور به شيوه تحليلي و توصيفي و باتوجه به ويژگي‌هاي برجسته سبكي آن، در سه سطحِ زباني، فكري و ادبي مورد بررسي قرار گرفته‌است. آنچه براساس اين پژوهش به‌دست آمد، نشان مي‌دهد كه مقوله‌هايي چون: تغييرات آواييِ برخي كلمات؛ كاربرد واژه‌ها و عبارت‌هاي عربي، هندي و تركي؛ كاربرد خاص نام زنان و صورت قديمي افعال استمراري و...، از شاخصه‌هاي زباني اين اثر است. از منظر فكري، مقوله‌هايي چون عرفان، فلسفه، علوم غريبه، نحله‌ها و شُعب مختلف مذهبي و فكري و... از موضوعات غالب اين اثر است. از منظر ادبي نيز نثر كتاب، آميخته به نظم و مملو از عناصر زيباسازي كلام؛ از جمله: سجع، جناس، استعاره، تشبيه و... است كه در اين ميان، تسجيع و تجنيس، بسامد بالاتري دارد.