تأثير استراتژي هدف‌گذاري تورمي بر رشد پايدار اقتصادي در كشورهاي منتخب

استراتژي هدف‌گذاري تورمي، از طريق كاهش عدم اطمينان، كشورها را قادر مي‌سازد كه نرخ رشد پايدار اقتصادي را با پذيرفتن هزينه‌هاي كوتاه‌مدت، افزايش دهند. اين استراتژي همچنين، با آينده‌نگري مبتني بر پيش‌بيني كه امكان بروز خطا در مورد نرخ تورم هدف را حداقل مي‌سازد، راهبردي واقع‌نگرانه براي سياست پولي محسوب مي‌شود و اين امر را مي‌توان از علل استقبال از اين سياست در دهه‌هاي اخير دانست. هدف اين مقاله بررسي تأثير استراتژي هدف‌گذاري تورمي بر رشد توليد ناخالص داخلي و بررسي اين پرسش بوده است كه «تأثير استراتژي هدف‌گذاري تورمي بر رشد پايدار در كشورهاي هدف‌گذار و غير هدف‌گذار چيست». بر اين اساس با استفاده از مدل‌هاي ارزيابي سياست اقتصادي و به‌طور خاص مدل «تفاضل در تفاضل»، براي دوره زماني 1980 تا 2016 فرضيه اين مقاله مبني بر تأثير مثبت استراتژي هدف‌گذاري تورمي بر رشد پايدار در كشورهاي منتخب آزمون شده است. گروه برنامه، شامل سه كشور توسعه‌يافته صنعتي و پيشگام در اتخاذ استراتژي مزبور و گروه كنترل شامل سه كشور اسلامي و داراي سطح بالا در توسعه انساني بوده است. نتايج حاصل نشان داد، همان‌طور كه انتظار مي‌رفت، اثر خالص اجراي استراتژي هدف‌گذاري تورمي بر رشد توليد اقتصادي پايدار و بلندمدت، مثبت و از نظر آماري معنادار است‌ و هر چه دوره اجراي اين استراتژي طولاني‏تر ‏شود، رشد اقتصادي پايدارتر است.