بررسي اثر عامل هاي تبلور سرمايشي بر ريخت‌شناسي بلورهاي آمونيوم پركلرات با روش طراحي آزمايش تاگوچي

در اين پژوهش، اثر عامل هايي همچون نرخ سرمايش، نسبت دانه ريزي، الگوي دمايي سرمايش و شدت اختلاط بر ريخت‌شناسي بلورهاي آمونيوم پركلرات به دست آمده از تبلور سرمايشي بررسي شده است. محلول آمونيوم پركلرات با حل كردن آمونيوم پركلرات صنعتي در آب مقطر تهيه شد و تبلور دوباره در مخزن تبلور همزن داري به حجم 1.3 ليتر  صورت پذيرفت. تحليل اثر عامل هاي اختلاط و بهينه سازي آن ها براي رسيدن به گوي ساني بيش تر با استفاده از روش طراحي آزمايش تاگوچي صورت گرفت. بلورهاي به دست آمده با روش هاي مشخصه يابي پراش پرتو ايكس (XRD) و ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) بررسي شدند و از تصويرهاي ميكروسكوپي به دست آمده براي تحليل ريخت‌شناسي بلورها استفاده شد. نتيجه هاي به دست آمده نشان مي دهد كه نرخ سرمايش تأثيري 48 درصدي بر گوي ساني بلورها دارد و با تنظيم بهينه عامل هاي انتخاب‌شده مي توان گوي ساني را به ميزان 9.4 درصد و پراكندگي آن را به ميزان 79 درصد بهبود بخشيد. بلورينگي بلورهاي به دست آمده نيز نسبت به نمونه اوليه به صورت چشمگيري افزايش پيدا كرد.