مطالعه نظري اثرهاي كرنش بر فاكتور آروماتيسيته نانولوله هاي تك ديواره بورنيتريد زيگزاگ

در اين پژوهش، اثرهاي آروماتيسيته بر ويژگي هاي الكتروني نانولوله هاي تك ديواره بورنيتريد زيگزاگ در طي كرنش مورد بررسي قرار گرفته است. ساختارها در سطح B3LYP/631+G(d)  بهينه سازي شده اند. در طي فرايند كرنش، اتم هاي بورو نيتروژن در دو لايه انتهايي نانولوله ثابت نگه داشته شده و بقيه لايه ها در طي محاسبه هاي بهينه سازي شده اند. مقدارهاي مربوط به شكاف نوار، انرژي هاي اتصال، پتانسيل شيميايي الكتروني، سختي شيميايي و فاكتور الكترون دوستي محاسبه شده است. پوشيدگي شيميايي مستقل از هسته NICS(1)))، مدل نوسانگر هماهنگ آروماتيسيته (HOMA)، مدل نوسانگر هماهنگ استقرار نيافتگي الكترون (HOMED) و شاخص استقرار نيافتگي الكترون ها در موقعيت پارا (PDI) به منظور سنجش آروماتيسيته بررسي شده اند. نتيجه ها نشان مي دهد كه شاخص HOMED براي تعيين آروماتيسيته نانولوله هاي تك ديواره زيگزاگ بورنيتريد مناسب مي باشد. همچنين ديده مي شود كه آروماتيسيته اين نانولوله ها با افزايش كرنش كاهش مي يابد. يك همبستگي وارونه بين آروماتيسيته و رسانايي نانولوله ها در طي فرايند كرنش نيز يافت مي شود.