شرايط تبلور و شيمي كانيايي آتشفشانهاي كواترنري محور قروه-بيجار

منطقه قروه- بيجار در شرق استان كردستان و در قسمت شمالي زون سنندج- سيرجان در شمال غرب ايران واقع شده است. سنگ‌هاي آتشفشاني كواترنري در منطقه داراي تركيب بازانيت- تفريت تا اليوين بازالت، بازالت و تراكيت مي‌باشد. فنوكريست­هاي تشكيل دهنده عمدتا كلينوپيروكسن، اليوين و پلاژيوكلاز هستند. پلاژيوكلاز به عنوان فاز اصلي زمينه، بهمراه بيوتيت، هورنبلند و آپاتيت كاني‌هاي فرعي اين سنگ‌ها مي‌باشند. نتايج حاصل از آناليز نقطه‌اي كاني‌ها نشان مي‌دهد كه تركيب پلاژيوكلازها از نوع اوليگوكلاز تا لابرادوريت در تغيير بوده و منطقه بندي ظريف در آن‌ها ديده مي‌شود. آمفيبول‌ از نوع مگنزين‌هاستنگزيت و كلينوپيروكسن منيزيم- كلسيم‌دار بوده و از نوع ديوپسيد مي‌باشند. اليوين‌ متمايل به قطب منيزيم­دار و از نوع كريزوليت، ميكا از نوع فلوگوپيت و كاني هاي اپك در گروه تيتانومگنتيت قرار گرفته‌اند. بر اساس شيمي آمفيبول و بيوتيت فوگاسيته اكسيژن ماگما در زمان اين دو كاني بالا بوده است. بررسي شيميايي تركيب كلينوپيروكسن نشان مي دهد كه سرشت ماگماي سنگ‌هاي بازالتي آلكالن بوده و در داخل صفحه قاره در محيط كششي ايجاد شده است. دماي ماگما در زمان تبلور كلينوپيروكسن‌ها بين 1150 تا 1200 درجه سانتي‌گراد در فشارهاي 5 تا 8 كيلوبار و دماي تبلور پلاژيوكلازها بين 650 تا 900 درجه سانتي‌گراد برآورد شده‌اند.